Logo

We hebben een laadpalennetwerk langs de landingsbaan nodig

"Nederland moet niet wachten totdat de elektrische vliegtuigen voor de gate staan", schrijft Maarten Steinbuch.

Published on March 29, 2026

Dr. ir. Nando van Arnhem, Vaeridion's Head of Flight Physics © Nadia ten Wolde

Dr. ir. Nando van Arnhem, Vaeridion's Head of Flight Physics © Nadia ten Wolde

Maarten Steinbuch is a high-tech systems scientist, entrepreneur and communicator. He holds the chair of Systems & Control at Eindhoven University of Technology, where he is Distinguished University Professor. His research spans from automotive engineering to mechatronics, motion control, and fusion plasma control.

Commercieel elektrisch vliegen is al over een paar jaar mogelijk. Met elektrisch autorijden was Nederland er vlug bij – mede door de snelle uitrol van het laadpalennetwerk. Laten we dat kunstje herhalen en onze vliegvelden nu voorbereiden, schrijft hoogleraar Maarten Steinbuch.

In een gloednieuwe productiehangar op Oberpfaffenhofen Airport bij München opende de Nederlandse-Duitse elektrischevliegtuigbouwer Vaeridion recent zijn eerste productielocatie en batterijtestfaciliteit. De belofte die het bedrijf daarbij deed was opvallend: binnen twee jaar vliegt hun 100%-batterij-elektrische machine vanaf diezelfde hangar de lucht in.

Vaeridion demonstreerde de mock-up van de cockpit en cabine van hun Microliner: een negenzitter met een praktisch inzetbare actieradius van 400 kilometer. De batterijtestfaciliteit is nieuw en zal de ontwikkelplaats zijn voor de zestig batterijpakketten, samen sterk voor 600 kilowattuur, die voor dat vliegen nodig zijn en op de vleugels van het vliegtuigje komen. Naast die batterijen stond in de hangar tijdens de presentatie een megawattlader. Niet als decoratie, maar als infrastructuur. Als statement: dit vliegtuig gaat echt vliegen, echt passagiers vervoeren én echt laden.

De Vaeridion Microliner is ontworpen voor commerciële luchtvaart. De verwachting is dat het volledig gecertificeerd en operationeel kan zijn in 2030. Dat betekent dat een reiziger over vier jaar een ticket kan boeken voor een elektrische vlucht van bijvoorbeeld Amsterdam naar Hamburg, of van Eindhoven naar Londen. Of met een snelle overstap naar nog verdere bestemmingen. Van stad naar stad elektrisch vliegen als ruggengraat van een nieuw Europees mobiliteitssysteem. Met negen passagiers, twee piloten, 400 kilometer overbruggen, zónder kerosine. Gewoon boeken, instappen en vliegen.

Vaeridion

© Vaeridion

Demovluchten

En Vaeridion staat met zijn Microliner niet alleen. Het Amerikaanse Beta Technologies brengt eind mei de Alia CX300 naar Nederland voor demovluchten vanaf Schiphol, Lelystad Airport en Den Helder Airport. Een vijfzitter die al geruime tijd experimenteel elektrisch vliegt, met een accu van 225 kilowattuur en een bereik van 500 kilometer. De consument die elektrisch wil vliegen zal binnen vier jaar zijn eerste opties krijgen. Daarnaast zal het nieuwe Nederlandse luchtvrachtbedrijf e-Smart Avia met de Beta Alia CX300 vrachtvluchten gaan uitvoeren.

Andere luchthaveneisen

Wat deze vliegtuigen gemeen hebben, is dat ze fundamenteel andere luchthavenvereisten hebben dan de vereisten die we nu op de luchthavens gewend zijn. Ze hebben geen kerosinepomp nodig, maar een laadplein. Geen tankwagen, maar een slimme laadpaal. En natuurlijk een batterijopslag met bij voorkeur eigen elektriciteitsopwek via zonnepanelen of wind.

De infrastructuur op de grond – op de luchthaven – moet dus meegroeien met de vliegtuigen in de lucht. En precies daar ligt nu de urgentie en kans voor Nederland. Want zoals Nederland de eerste ter wereld was met standaarden voor elektrisch laden van auto’s, zo kan ons land dat ook zijn voor de elektrische vliegtuigen.

Op een aantal plekken in Nederland wordt al gewerkt aan een infrastructuur voor elektrisch vliegen. Zoals op Teuge International Airport in Gelderland, met snelladers, een eigen batterijopslag van 500 kilowattuur en zonnepanelen op het dak. Op Lelystad Airport kunnen vliegtuigen én grondafhandelingsmaterieel al snelladen naast de verkeerstoren. En ook bij Den Helder Airport worden de laadpalen geïnstalleerd. Dat stemt optimistisch.

Elektrisch vliegen: een duurzame oplossing voor regionale mobiliteit binnen Europa
IO+ Archive

Elektrisch vliegen: een duurzame oplossing voor regionale mobiliteit binnen Europa

De complete sector rond elektrisch vliegen kwam bij elkaar in Teuge om de volgende stappen te bespreken op het pad naar een succesvolle toekomst.

Gigantisch netwerk

Europa heeft tenminste 2000 vliegvelden die geschikt zijn voor regionale vluchten. In principe zou iedere luchthaven een laadplein en een energiehub kunnen zijn. Al die luchthavens bij elkaar vormen dan een gigantisch onbenut mobiliteits- en energienetwerk voor ‘point to point’ elektrisch vliegen.

Vijftien jaar geleden was het niet de elektrische auto die ontbrak, maar de laadpaal langs de snelweg. Nederland was er gelukkig vroeg bij. We legden protocollen vast, bouwden laadpaalnetwerken en exporteerden onze kennis. De positie die bijvoorbeeld technologieconcern ABB en snellaadbedrijf Fastned nu wereldwijd innemen is mede gebouwd op Nederlandse start-upkennis en actief nationaal beleid. Datzelfde zijn we aan het doen voor de commerciële logistieke sector: vrachtwagenoplaadpunten langs de grote snelwegen in Europa, met de Stichting ElaadNL als belangrijke aanjager voor het Megawatt Charging System (MCS) als laadstandaard.

Nederland moet dus niet wachten totdat de elektrische vliegtuigen voor de gate staan, maar de vliegvelden zo snel mogelijk hierop voorbereiden.

Nederland koploper

Een ingenieur kijkt altijd naar wat er mogelijk is, niet naar wat er al is. Wat er mogelijk is, is concreet: een Europees netwerk van 2000 luchthavens, waarbij elk vliegveld een knooppunt vormt voor elektrisch vliegen, allen verbonden door slimme laadpleinen met eigen opwek en opslag. 

De landingsbanen liggen er al. De vliegtuigen komen eraan. Als we nú beginnen, herhaalt de Nederlandse laadgeschiedenis zich. Dan wordt ons land opnieuw koploper in de infrastructuur van elektrisch transport – ditmaal niet naast de snelweg, maar naast de landingsbaan. De positie die dat in alle opzichten – technologisch, commercieel en strategisch – oplevert is interessant. Daar kunnen we vandaag nog mee beginnen.