Klimaatstartup smeekt op LinkedIn: 'Red ons bedrijf'

SeaO₂ , een startup die baanbrekend werk heeft verricht met een methode om CO_₂ rechtstreeks uit zeewater te halen, vecht voor zijn voortbestaan en wendt zich tot sociale media om hulp te zoeken. De technologie van het bedrijf heeft bewezen te werken, maar het loopt het reële risico deze week faillissement aan te vragen, zoals ceo Ruben Brands in een bericht op LinkedIn schrijft.

SeaO₂, een vier jaar oude spin-off van de Technische Universiteit Delft, streeft naar een Serie A-financiering van € 20 miljoen in 2026 om zijn Direct Ocean Capture-technologie van proefprojecten naar industriële toepassing te brengen. Het bedrijf valideerde zijn technologie in 2025 voor het eerst in de praktijk door een proefsysteem te draaien op echt Noordzeewater. In 2026 exploiteert het die systemen in een langdurige stand-alone modus, met een nominale capaciteit van 25 ton CO_₂ per jaar. De ambitie is daarentegen om tegen 2030 jaarlijks een miljoen ton te verwijderen. Om die kloof te overbruggen is kapitaal nodig dat het bedrijf nog niet heeft.

Daarom heeft Brands zich tot LinkedIn gewend om publiekelijk een beroep te doen op de interesse van investeerders, een ongebruikelijke stap in de zoektocht naar een reddingsboei. “We hebben directe oceaanopvang van het lab naar een werkende pilot gebracht, TRL 6! We hebben onze eerste inkomsten gegenereerd via koolstofkredieten. We lagen op koers voor een kostprijs per ton die tot de meest concurrerende in de sector behoort: een van de meest veelbelovende wegen naar betaalbare koolstofverwijdering die er vandaag de dag bestaat,” schreef hij.

Hoe de technologie van SeaO₂ werkt

De onderliggende technologie wordt als veelbelovend beschouwd. Zeewater bevat 150 keer meer CO_₂ per liter dan lucht. Het elektrochemische proces van SeaO₂ splitst het binnenkomende zeewater in een zure en een basische stroom; de zure stroom laat opgeloste CO₂ vrijkomen — net zoals azijn die in cola wordt gegoten — die vervolgens wordt opgevangen. Het gezuiverde water wordt qua pH-waarde aangepast en teruggevoerd naar de zee, waar het weer koolstof uit de atmosfeer opneemt. Het proces draait uitsluitend op elektriciteit, zonder chemische toevoegingen.

Het bedrijf haalde eind 2024 iets meer dan 2 miljoen euro aan startkapitaal op — zijn eerste en tot nu toe enige externe investeringsronde. Het heeft te maken met 239 actieve concurrenten, waarvan er 74 gefinancierd zijn. Grotere concurrenten op het gebied van Direct Air Capture in IJsland en de Verenigde Staten produceren al tienduizenden tonnen per jaar, gesteund door een veel grotere kapitaalbasis.

“Kapitaal zat vast. We zochten investeerders in binnen- en buitenland, in heel Europa en daarbuiten. Particuliere investeerders wachtten op publieke toezeggingen. Publieke spelers wachtten op particuliere. En dus kwam er niemand in beweging,” vervolgde de oprichter.

Op zoek naar een reddingsboei

Het verdienmodel van SeaO₂ maakt de uitdaging nog groter. Het bedrijf verkoopt koolstofcredits aan zakelijke klanten – waaronder Klarna – en opgevangen CO_₂. Maar geen van beide inkomstenbronnen levert voldoende op om een groeiend team van 19 mensen te onderhouden, de bouw van grotere systemen te financieren en institutionele beleggers ervan te overtuigen dat het economisch uiteindelijk rendabel zal zijn.

De vrijwillige koolstofmarkt, waar SeaO₂ sterk van afhankelijk is, staat de laatste jaren onder intensief toezicht wat betreft de duurzaamheid en verifieerbaarheid van kredieten uit nieuwe verwijderingsmethoden. Regelgevers en zakelijke kopers eisen steeds vaker rigoureus bewijs.

“Daarom luiden we de alarmklok. Met een relatief bescheiden investering kan het tij nog worden gekeerd en kunnen we heel snel handelen!”, voegde Brands toe, in een oproep aan investeerders. De klok tikt voor SeaO₂. “Dit is groter dan ons team. Zolang bewezen klimaattechnologie geen kapitaal kan aantrekken, zullen bedrijven als SeaO₂ verdwijnen of verhuizen naar waar het geld uiteindelijk naartoe stroomt.”