Een pleidooi voor verveling (en tegen jouw telefoon)

Een stil moment voelt in onze kapitalistische wereld al snel als ‘nutteloos’. Dat is allesbehalve waar. De meest briljante uitvindingen en de best bedachte marketingstrategieën komen je niet zomaar aanwaaien. Daar moet je je brein de ruimte voor laten. In deze column: waarom het zo hard nodig is dat we ons vervelen. 

Het is denk ik niet voor niets dat ik deze column over stilte schrijf terwijl het buiten regent. Mijn raam staat open. Ik hoor de regen tegen het glas en op de bladeren van de bomen. Af en toe een vogel. Verder is het stil. Dit is precies zo’n moment waarop ik me creatief voel. Ik heb dan zin om een verhaal in elkaar te zetten. Of om na te denken over interessante concepten of toekomstplannen.

Verveling hoort er gewoon niet meer bij

Zulke momenten zijn er steeds minder. Als we even een minuutje moeten wachten in de rij bij de kassa, pakken we de telefoon. Zelfs als we een serie kijken, en het plot lijkt even rustig te worden, gaat onze hand alweer naar die telefoon. Als een reflex.

In mijn persoonlijke leven is dat niet anders. Mijn werk is dynamisch: elke dag spreek ik met wetenschappers en ondernemers die een nieuw verhaal te vertellen hebben. En twee weken geleden was ik nog in Antwerpen en Parijs voor evenementen, waar ik zo ontzettend veel interessante presentaties heb bijgewoond dat ik nu nog steeds bezig ben met het uitwerken van de verhalen. Verveling? Dat hoort er gewoon niet meer zo bij.

Creativiteit stimuleren

Een moment van stilte voelt in onze kapitalistische wereld al snel nutteloos. Niets is minder waar. Er is onderzoek dat laat zien dat verveling juist kan helpen bij creativiteit. De Britse psycholoog Sandi Mann bijvoorbeeld, deed een experiment waarin mensen eerst iets heel saais moesten doen—15 minuten cijfers overschrijven uit een telefoonboek—en daarna een creatieve opdracht kregen. Wat bleek: juist die groep kwam met originelere ideeën dan mensen die dat niet hadden gedaan.

Zelf merk ik dit ook. Het idee om weer een marathon te lopen kwam op een ‘random moment’. Ik zat op de bank in de kamer te wachten, ongeduldig met een tikkende vinger op de leuning, terwijl mijn vriend de vaatwasser aan het inpakken was. We zouden binnen enkele minuten samen de deur uit gaan om boodschappen te doen. Normaal zou ik  mijn telefoon pakken om de verveling tegen te gaan, maar dat deed ik niet. Ik staarde gewoon even naar buiten. Diezelfde dag schreef ik me in voor de marathon van Madrid.

Dan het plan om een hoge berg in Zwitserland te beklimmen (de Matterhorn). Ik zat in de auto op de terugreis van een weekje Zwitserland met familie. Het was stil, niemand zei iets  voor een paar minuten en ik zat gewoon uit het raam te kijken. Ineens kwam dat idee: dit ga ik doen.

Dit zijn een paar voorbeelden uit mijn persoonlijke leven. Maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat dit principe net zo goed geldt voor het werkende leven. Voor creatieve ideeën die je nodig hebt in je carrière. Neem een startup-ondernemer of een uitvinder. De machines van ASML zijn ook ooit begonnen als een wild, maar briljant idee. Of op kleinere schaal: een originele marketingstrategie kan voor een bedrijf het verschil maken tussen overleven en opdoeken.

Al is het maar 10 minuten

Mijn conclusie is eigenlijk simpel: wat, als… we allemaal weer een beetje ruimte maken om ons te vervelen. Niet de hele dag, maar gewoon af en toe. Al is het maar tien minuten. 

Voor je het weet, zorgt een momentje van verveling voor de grootste groei van je bedrijf. Of zorgt het ervoor dat je, net als ik, binnenkort bovenop een berg staat.