Een gesprek over de bomen op de Markt

Soms lijkt het alsof de Markt in Eindhoven een soort gezamenlijke huiskamer is, maar dan eentje waar niemand precies weet waar de bank moet staan. De ene bezoeker wil er bijkletsen met een ijsje in de hand, de ander wil vooral dat het terras nét een tafeltje verder mag doorschuiven. En ergens tussendoor staat een evenementenorganisatie die denkt: “Past hier nog een podium tussen?” Kun je je voorstellen dat in de jaren ’50 en ’60 de Markt nog een parkeerplaats was?

Logboek Klimaat. Lees hier de eerdere afleveringen.

Het is de laatste fase van de grote binnenstedelijke herinrichting - alles met die herkenbare rode steentjes wordt opnieuw vormgegeven. Overal komt meer groen. Vijftig nieuwe bomen zelfs, alleen al op de Demer en in de Rechtestraat. Dat klinkt simpel. Maar de Markt… tja, die is niet simpel.

Want wie ís eigenlijk de gebruiker van de Markt? De ondernemer die er zijn brood verdient? De bezoeker die even wil zitten? De bewoner die graag groen ziet, liefst zoveel dat je de stenen bijna vergeet? Het antwoord: iedereen. En dat maakt het dus ingewikkeld.

We hebben geluisterd. Naar ondernemers, naar bezoekers, naar mensen die thuis achter hun laptop vertelden wat ze goed vonden, wat niet en wat hun dromen waren voor dit plein dat toch een beetje het hart van de stad is.

Wat blijkt? Mensen houden van de gezelligheid, de terrassen, het gevoel van ruimte en levendigheid. Maar diezelfde mensen zeggen ook: het is te stenig, te commercieel, te weinig groen, te weinig sfeer. Ze willen een Markt waar je wilt blijven. Een plek voor ontmoeting, voor evenementen en ja, óók voor die levendige terrassen.

Schetsen

En dus maakten we schetsen. De eerste contouren van een nieuwe Markt. Nog geen definitief beeld, maar wel een schetsontwerp. Met gesprekken, bijeenkomsten en waarschijnlijk nog iets meer gesprekken komen we bij een definitief ontwerp uit. Want zo gaat dat bij een plein dat van iedereen is.

Ik weet één ding zeker: voor mij moet de Markt groener worden. Bomen die koelte brengen op hete zomerdagen. Planten die sfeer ademen in plaats van hittestress. Dat past bij de koers van de binnenstad, waar vergroening geen luxe is maar noodzaak. Hoeveel bomen? Waar precies? Dat is geen monoloog. Dat is een gesprek.

En tussen al die belangen, wensen en zorgen door stel ik mezelf af en toe de vraag: Wanneer heb je he goed gedaan? Het eerlijke antwoord: waarschijnlijk nooit voor iedereen. Maar misschien is dat ook niet het doel. Misschien is het doel dat we het samen doen. Met duidelijke kaders, met open oren, met respect voor wat de Markt is, wat de Markt ooit was en dromen voor wat hij kan worden.

En wie weet… komt die gezamenlijke huiskamer er toch. Mét plek voor een terras, een bankje, een boom én dat ijsje.