Droppie maakt recyclen moeiteloos — en de moeite waard

Soms begint een bedrijf met een simpele irritatie. Voor Stef Traa was dat zwerfafval dat maar bleef terugkomen op Amsterdamse straathoeken. "Dit gebeurt nog steeds, terwijl we onze straten echt goed proberen schoon te houden", zegt hij. Ironisch genoeg belt de oprichter van Droppie in voor het interview vanuit zijn kantoor, waar opnieuw een flinke berg zwerfafval voor de deur ligt.

Met Droppie wil Traa die gewoonte doorbreken. De startup bouwt een netwerk van inzamelpunten waar mensen onder meer textiel, kleine elektronica, frituurvet en plastic verpakkingen kunnen inleveren. Via de Droppie-app krijgen gebruikers na het inleveren een beloning, die ze kunnen laten uitbetalen of schenken aan een goed doel.

Het netwerk is nu actief in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht, maar staat aan de vooravond van een flinke uitbreiding. Dankzij een investeringsronde van 4,2 miljoen euro wil het bedrijf groeien van dertien naar zeventig locaties verspreid over Nederland — ook buiten de Randstad.

Serie

Investment of the month

Elke maand zetten we de investeringen die ons het meest zijn opgevallen voor je op een rij.

Bekijk serie

Recyclen: leuk en moeiteloos

Het hart van elk inzamelpunt is de Dropbot: de machine waarmee gebruikers hun materialen inleveren. De robot herkent automatisch om welk materiaal het gaat — van textiel en elektronica tot plasticverpakkingen en drankkartons. Met behulp van AI en beeldherkenningstechnologie analyseert, weegt en registreert de machine het afval. Daarna verschijnt in de app welke beloning de gebruiker krijgt. "Zo maken we de impact zichtbaar", zegt Traa.

Volgens de oprichter zijn er drie belangrijke redenen waarom mensen hun afval niet goed scheiden: ze weten niet altijd wat waar hoort, inzamelpunten zijn vaak niet dichtbij genoeg en er staat weinig tegenover om de extra moeite te nemen.

Droppie zamelt naast elektronica, plastic en textiel ook onder meer frituurvet, inktcartridges, koffiebekers, potloden, kurk en tennisballen in. In de winkels kunnen gebruikers daarnaast blikjes en flessen terugbrengen via het Nederlandse statiegeldsysteem.

Mensen enthousiast krijgen voor recycling draait volgens Traa niet alleen om meer informatie geven. "Het moet ook makkelijk en leuk worden om mee te doen." De gebruikersgroep is breed: van gezinnen en fanatieke recyclers tot mensen die simpelweg snel van een grote hoeveelheid afval af willen.

Waarom goed scheiden ertoe doet

Een belangrijke pijler van Droppie is vanaf het begin het creëren van zo schoon mogelijke afvalstromen. Hoe minder vervuiling, hoe makkelijker materialen opnieuw gebruikt kunnen worden.

De steden waar Droppie actief is, werken nu vooral met nascheiding. Daarbij wordt PMD (plastic, metaal en drankkartons) pas na het weggooien uit het restafval gehaald in de afvalverwerkingsinstallatie. Dat systeem is makkelijk voor inwoners, maar heeft ook een nadeel: de materialen raken vaker vervuild. Daardoor eindigen ze geregeld in een minder hoogwaardige toepassing, ook wel downcycling genoemd. Een oude voedselverpakking kan dan bijvoorbeeld niet opnieuw een voedselverpakking worden, maar alleen nog worden verwerkt tot een product van lagere kwaliteit.

Onderzoek van Wageningen University & Research liet zien dat de verpakkingsafvalstroom van Droppie — waaronder voedselcontainers en plastic flessen die buiten het landelijke statiegeldsysteem vallen — minder dan 1 procent vervuiling bevatte.

Volgens Traa betekent slecht recyclen dat waardevolle grondstoffen verloren gaan. Hij noemt goud als voorbeeld: een deel van het goud dat eenmaal in afvalstromen terechtkomt, kan nooit volledig worden teruggewonnen. "Grondstoffen zijn niet oneindig. Daarom moeten we zuiniger omgaan met materialen die al in omloop zijn."

Droppie's recyclingwand en de Dropbot. - © Droppie

'Just do it'

De wens om afvalstromen slimmer en schoner te maken vormde het begin van Droppie. Tweeënhalf jaar geleden bespraken Stef Traa en medeoprichter Natascha Hermsen hoe recycling beter kon. Niet lang daarna richtten ze het bedrijf op en openden ze de eerste vestiging in Amsterdam.

Volgens Traa was de timing belangrijk. "We begonnen met één winkel om te kijken hoe mensen zouden reageren. We zagen dat consumenten steeds meer bezig waren met circulair kopen." Ook retailers bleken interesse te hebben in betere afvalinzameling, maar liepen volgens hem vast in bestaande processen.

Droppie bouwde sindsdien een verdienmodel met verschillende inkomstenbronnen. Het bedrijf krijgt betaald voor het inzamelen en verwerken van afval en ontvangt vergoedingen van producentenorganisaties zoals WEEE Nederland (Wecycle) en Stichting Statiegeld. Daarnaast werkt Droppie samen met bedrijven als VodafoneZiggo en KPN, die oude internetrouters via het netwerk laten inzamelen. Ook de winkels zelf dragen bij aan de omzet: gebruikers kunnen er bijvoorbeeld Vinted-pakketten ophalen en verzenden.

Achteraf ziet Traa een belangrijke reden voor de groei van Droppie: het bedrijf kwam vroeg in beweging. "Ik houd van die bekende slogan: just do it."

Mensen betrekken is de sleutel

Een belangrijke les die Traa de afgelopen drie jaar leerde: mensen willen best goed recyclen, zolang het maar eenvoudig wordt gemaakt. Een volledig circulaire economie in 2050 is volgens hem alleen mogelijk als consumenten niet alleen worden gezien als de veroorzakers van afval, maar ook als een belangrijk onderdeel van de oplossing.

De data van Droppie laten zien dat er een groep gebruikers is die daar actief aan bijdraagt. Het bedrijf ontdekte zogeheten ‘professionele inzamelaars’: mensen die meerdere keren per week langskomen met grote hoeveelheden afval, vooral statiegeldflessen en blikjes. De inzamelpunten van Droppie hebben speciale automaten die tot honderd items per minuut kunnen verwerken.

Traa heeft nog een lange lijst met afvalstromen die hij aan het netwerk wil toevoegen. Sommige daarvan zijn al in ontwikkeling, net als nieuwe samenwerkingen om het inzamelen en hergebruiken van alledaagse producten makkelijker te maken.

"Het gaat erom dat mensen zien dat er echte waarde zit in de spullen die we weggooien", zegt Traa. "Dat is het doel — en onderweg moet het ook gewoon leuk blijven."