Bubble Wrap toont dat een mislukte uitvinding goud waard kan zijn
In een serie blogposts geeft Marco Coolen een inkijkje in zijn werk als Nederlands en Europees octrooigemachtigde bij AOMB.
Published on November 15, 2026
Marco, octrooi-expert bij AOMB sinds 2013, deelt op IO+ zijn expertise op over octrooien: hoe ze werken, waarom ze belangrijk zijn en wanneer ze hun waarde verliezen.
Bubble Wrap begon als behang. Dat klinkt achteraf bijna als een grap die iemand bij de koffieautomaat verzon, maar in 1957 was het een serieus idee. Alfred Fielding en Marc Chavannes wilden een nieuw soort kunststof wandbekleding ontwikkelen. Twee lagen plastic met luchtbellen ertussen moesten zorgen voor een modern, licht en opvallend interieurproduct. Het resultaat zag er bijzonder uit, maar er was één probleem: niemand wilde zijn muren ermee behangen.
Als interieurproduct was de uitvinding dus geen succes. De markt zat niet te wachten op plastic bubbels aan de muur en het oorspronkelijke businessmodel kon de prullenbak in. Voor veel ondernemers zou dat het moment zijn geweest om de ontwikkeling af te schrijven en iets anders te gaan doen. Maar Fielding en Chavannes maakten een andere keuze. Ze bleven niet hangen in het oorspronkelijke idee, maar gingen opnieuw kijken naar wat ze eigenlijk hadden uitgevonden.
Marco Coolen, AOMB. Foto © Bart van Overbeeke
Want als je de toepassing even vergat, hield je een bijzonder materiaal over. Het was licht, flexibel, relatief goedkoop en had dankzij de luchtkamers een uitstekend dempend vermogen. Eigenschappen die voor behang nauwelijks relevant waren, maar voor het beschermen van kwetsbare producten juist bijzonder interessant bleken.
Daarmee veranderde de vraag. Niet langer: hoe krijgen we dit materiaal op de muur? Maar: welk probleem kunnen we met deze eigenschappen oplossen?
Goud waard
Die nieuwe invalshoek bleek goud waard. Begin jaren zestig ontdekte IBM de mogelijkheden van het materiaal voor het veilig vervoeren van kwetsbare computers en andere elektronische apparatuur. In een tijd waarin computers groot, kostbaar en gevoelig voor beschadigingen waren, bood Bubble Wrap een praktische oplossing. Wat aan de muur niemand wilde hebben, bleek in een transportdoos ineens briljant.
De ondernemers hadden niet zozeer een nieuwe technologie ontwikkeld. Ze hadden een betere markt gevonden voor de technologie die ze al bezaten. En daarmee veranderde een mislukte productintroductie in het begin van een succesvolle onderneming.
Ook de bescherming speelde daarin een rol. In 1964 werd een Amerikaans patent verleend op een methode om het gelamineerde materiaal te produceren. Inmiddels hadden Fielding en Chavannes Sealed Air Corporation opgericht, het bedrijf dat zou uitgroeien tot een internationale speler in verpakkingsoplossingen.
Voorbeeld
Dat maakt Bubble Wrap een interessant voorbeeld voor iedere ondernemer die met innovatie bezig is. We zijn gewend om vanuit een probleem naar een oplossing te werken. Maar soms gebeurt het omgekeerde. Je ontwikkelt iets dat technisch goed werkt, terwijl de oorspronkelijke toepassing commercieel nergens toe leidt. Dan is het verleidelijk om te concluderen dat de uitvinding mislukt is.
Misschien is dat wel de verkeerde conclusie. Een materiaal, mechanisme of productiemethode kan eigenschappen hebben die in een andere sector veel waardevoller zijn. Het vraagt alleen om de bereidheid je oorspronkelijke idee los te laten en opnieuw naar de mogelijkheden te kijken.
De geschiedenis van Bubble Wrap laat zien dat een uitvinding niet automatisch waarde krijgt doordat ze nieuw is, slim bedacht of gepatenteerd. Die waarde ontstaat wanneer iemand er een probleem mee oplost waarvoor klanten willen betalen.
Soms moet je daarvoor niet je uitvinding veranderen, maar je perspectief.
De wereld van de octrooien
Elke zondag deelt Marco Coolen, octrooigemachtigde bij AOMB, zijn inzichten over de wereld van patenten