Ik leef het leven van een student die 300 dagen per jaar op een relatief milieuvriendelijke manier door het leven gaat. Tenminste, naar Europese maatstaven. Ik deel mijn woning met huisgenoten en houd me voornamelijk aan een vegetarisch\/pescatarisch dieet. Bovendien heb ik als Spaanse expat in Nederland de vervoerscultuur van het land omarmd; ik fiets overal naartoe met mijn Swapfiets.<\/p>\n\n\n\n
Nu kwam ik op het idee om een week lang mijn koolstofvoetafdruk bij te houden. Een disclaimer: de afgelopen week was een van de meest vervuilende van dit jaar. <\/p>\n\n\n\n
Dames en heren, mijn naam is Alma, en dit is mijn koolstofdagboek: een reality check voor ons allemaal – en een klap voor mijn milieubewuste imago.<\/p>\n\n\n\n
De week begon relatief onschuldig. Ik was in Madrid, op bezoek bij mijn familie en in gevecht met een hittegolf. Ik stelde mijn airconditioning in op 25 graden. Mijn lieve oma, die veel oma’s vertegenwoordigt, voerde me met lokale producten van haar favoriete slager en groenteboer. (Fun fact: volgens een onderzoek<\/a> van de Spaanse Polytechnische Universiteit van Valencia stoot de Spaanse rundveehouderij 66% minder broeikasgassen uit dan het wereldwijde gemiddelde).<\/p>\n\n\n\n Die eerste dagen hadden weinig impact, gezien mijn omnivore dieet, minimale reizenbewegingen en eenvoudige hobby’s – zweterige wandelingen met mijn neef door de verschroeide straten van Madrid en werken op afstand op mijn laptop. Mijn belangrijkste bron van vervuiling? Vooral het eten.<\/p>\n\n\n\n De CO\u2082-bijdrage van elektriciteit bestaat uit twee hoofdfactoren: apparaten met een stekker en wisselstroom. Hoewel de zomer de behoefte aan kunstlicht vermindert, moet er veel gekoeld worden. De airconditioning was mijn bondgenoot, die ‘s middags aan stond en voor het slapengaan uit ging.<\/p>\n\n\n\n Volgens dezelfde formule voor koolstofuitstoot (energieverbruik x energie-intensiteit) heb ik ook het opladen van mijn laptop en telefoon berekend. Het resultaat was als volgt:<\/p>\n\n\n\n