Zelfrijdende auto\u2019s hebben nog behoorlijk wat hobbels te overwinnen. De technische, financi\u00eble en maatschappelijke zijn inmiddels vaak besproken. Dat geldt niet voor een van de meer medische gevolgen van autonome voertuigen: ze zorgen voor veel gevallen van wagenziekte. In zijn intreerede voor de TU Delft ging prof. Riender Happee er dieper op in.<\/p>\n\n\n\n
Zelfrijdende auto\u2019s hebben grote potentie voor het bieden van veilig, comfortabel en duurzaam vervoer. En vervoer waarbij je de reistijd kunt gebruiken om bijvoorbeeld te werken. De ontwikkelingen staan niet stil. In San Francisco kun je op dit moment bijvoorbeeld al een zelfrijdende taxi bestellen. Toch zijn er nog diverse obstakels te overwinnen voordat zelfrijdende auto\u2019s \u00e9cht geaccepteerd zullen worden door het grote publiek en de reistijd ook echt anders besteed kan worden.<\/p>\n\n\n\n
\u201cEen hoog niveau van comfort in zelfrijdende auto\u2019s is cruciaal is voor de acceptatie\u201d, aldus prof. Riender Happee van de Delftse faculteit 3mE. \u201cDat comfort is noodzakelijk om te profiteren van h\u00e9t voordeel van zelfrijdende auto\u2019s: dat je tijdens je reis de ogen van de weg kan nemen, en je handen, letterlijk, vrij hebt voor ander activiteiten, zoals lezen.\u201d<\/p>\n\n\n
Juist daarom is aandacht voor self-driving car sickness<\/em>, wagenziekte in zelfrijdende voortuigen, zo belangrijk, zegt hij. “Wagenziekte ontstaat vooral wanneer passagiers de ogen van de weg halen. Mijn onderzoek richt zich dan ook voor een belangrijk deel op de vraag hoe we wagenziekte in zelfrijdende auto\u2019s kunnen verklaren en voorkomen.\u201d<\/p>\n\n\n\n De belangrijkste theorie over wagenziekte is die van \u2018sensory conflict\u2019. Daarin wordt aangenomen dat wagenziekte ontstaat doordat er (veel) verschil is tussen wat je ervaart aan bewegingen en wat je verwacht aan bewegingen (en versnellingen). \u201cGelukkig kun je dit conflict op allerlei manieren beperken. Zo bereiken wij in simulaties en experimenten, waar we mensen letterlijk tot aan misselijkheid rijden, al een reductie van 50 procent van wagenziekte. Dat kan door de rijstijl aan te passen en bijvoorbeeld de bochten minder snel te nemen, maar je kunt ook denken aan actieve vering of aan de aanpassing van de stoel. Een heel andere aanpak is een zekere acceptatie. Dan geef je gewoon een waarschuwing als je weet dat er een extra lastig stuk aan zit te komen, met veel bochten of stadsverkeer: ‘\u201c’haal nu maar even je ogen van je scherm en focus op de horizon’.\u201d<\/p>\n\n\n\n Overigens zijn er bij wagenziekte grote verschillen per individu. Sommige mensen worden heel snel wagenziek; anderen hebben er (bijna) nooit last van. Ook deze individuele verschillen zijn onderdeel van het onderzoek van Happee, dat wereldwijd leidend is op het gebied van (de modellering van) rijcomfort.<\/p>\n\n\n \u201cAl met al spelen heel veel factoren een rol bij wagenziekte\u201d, constateert de nieuwe hoogleraar. \u201cIn de komende jaren willen we biomechanische modellen van het menselijk lichaam, de perceptie van beweging, en het ontstaan van wagenziekte verder ontwikkelen en integreren, waardoor we de processen die een rol spelen bij het ontstaan van wagenziekte, n\u00f3g beter in beeld krijgen. Met deze modellen en het onderliggende begrip, zullen we in staat zijn om zelfrijdende voertuigen veel effectiever te ontwerpen, rekening houdend met omstandigheden, taken en individuele verschillen.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zelfrijdende auto\u2019s hebben nog behoorlijk wat hobbels te overwinnen. De technische, financi\u00eble en maatschappelijke zijn inmiddels vaak besproken. Dat geldt niet voor een van de meer medische gevolgen van autonome voertuigen: ze zorgen voor veel gevallen van wagenziekte. In zijn intreerede voor de TU Delft ging prof. Riender Happee er dieper op in. Zelfrijdende auto\u2019s […]<\/p>\n","protected":false},"author":2589,"featured_media":493456,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[90826],"tags":[1060,81475,13581],"location":[6759],"article_type":[60156],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-460635","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mobility-nl-nl","tag-tu-delft-nl","tag-wagenziekte-nl","tag-zelfrijdende-auto-nl","location-nederland","article_type-nieuws"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"\u201cEen hoog niveau van comfort in zelfrijdende auto\u2019s is cruciaal is voor de acceptatie\u201d, aldus prof. Riender Happee van de TU Delft in zijn intreerede.","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Team IO","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/erikdevries\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/Riender-Happee-TU-delft.jpeg","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Mobility<\/a>"],"unlinked":["Mobility<\/span>"]},"tags":{"linked":["TU Delft<\/a>","wagenziekte<\/a>","zelfrijdende auto<\/a>"],"unlinked":["TU Delft<\/span>","wagenziekte<\/span>","zelfrijdende auto<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 3 years ago","modified":"Updated 3 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on October 8, 2023","modified":"Updated on October 8, 2023"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on October 8, 2023 3:15 pm","modified":"Updated on October 8, 2023 3:15 pm"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460635","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2589"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=460635"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460635\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/493456"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=460635"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=460635"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=460635"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=460635"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=460635"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=460635"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=460635"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=460635"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=460635"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Rijden tot misselijkheid<\/h2>\n\n\n\n
Individuele verschillen<\/h2>\n\n\n\n