Lachen, lopen of een e-mail tikken, je hebt bij al die handelingen spieren nodig. Dit weefsel in het menselijk lichaam is heel complex en daarom moeilijk na te maken. Een groep onderzoekers heeft nu een manier ontwikkeld om kunstmatige spieren te ontwerpen die op biologische spieren lijken.<\/p>\n\n\n\n
Wetenschappers van het Italiaanse Instituut voor Technologie – IIT<\/a> – cre\u00eberden 3D-geprinte spilachtige structuren die ze naar believen kunnen uitrekken en samentrekken. Om te laten zien hoe dat werkt, ontwierpen zij een pneumatische hand met behulp van deze spieren: GRACE (GeometRy-based Actuators able to Contractate and Elongate). Deze kunstspieren kunnen tot duizend keer hun eigen gewicht tillen. <\/p>\n\n\n\n “State-of-art kunstmatige spieren voldoen goed. Het probleem is het assembleren en aanpassen ervan. Het door ons gemaakte systeem biedt een hoge mate van flexibiliteit, omdat contractie en extensie kunnen worden gepersonaliseerd,” vertelde Corrado De Pascali aan Innovation Origins. Hij is de hoofdauteur van de studie<\/a> en een P.h.D. aan het IIT.\u00a0<\/p>\n\n\n\n Een pneumatische kunstspier of luchtspier is een apparaat dat lucht gebruikt om menselijke spierbewegingen na te bootsen. Standaard luchtspieren – zoals de eerste die McKibben<\/a> in de jaren vijftig uitvond – bestaan uit een opblaasbare binnenband binnen een raamwerk van gevlochten gaas, met klemmen aan de uiteinden. Wanneer de buis wordt opgeblazen, zet hij uit, waardoor het gaas wordt aangedrukt. Deze buis trekt samen in verhouding tot de mate waarin de diameter wordt gedwongen uit te zetten, waardoor de klemmen worden aangetrokken. Dat is de contractiekracht van de luchtspier.\u00a0<\/p>\n\n\n\nFlexibiliteit boven complexiteit <\/strong><\/h2>\n\n\n\n