{"id":311963,"date":"2021-10-09T12:00:00","date_gmt":"2021-10-09T10:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/innovationorigins.com\/?p=311963"},"modified":"2021-10-09T12:00:00","modified_gmt":"2021-10-09T10:00:00","slug":"waarom-moeilijk-doen-als-het-ook-eenvoudig-kan","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/waarom-moeilijk-doen-als-het-ook-eenvoudig-kan\/","title":{"rendered":"“Waarom moeilijk doen als het ook eenvoudig kan?”"},"content":{"rendered":"\n

Khashayar Mansourizadeh droomt ervan om alle ingewikkelde systemen te vervangen door simpele modules. \u201cWaarom ingewikkeld doen als het ook eenvoudiger kan?\u201d Dat idee wil de Irani\u00ebr ook gaan toepassen in de robotica. Met zijn start-up Apeiron werkt hij aan een zwerm van modulaire robots die samenwerken.<\/p>\n\n\n\n

Grenzeloos<\/h3>\n\n\n\n

Bewust koos Mansourizadeh, na zijn master mechanical engineering<\/em> in Milan, voor de TU Eindhoven. Hier kan hij zijn droom verwerken. <\/em>\u201cIn Eindhoven kan ik niet alleen de juiste kennis op doen, ik kom er ook met de juiste personen in contact.\u201d Het tweejarige programma Post Doctorate Engineering <\/em>biedt de benodigde kennis, maar ook de ruimte om aan zijn start-up Apeiron te werken. De naam van de start-up verwijst overigens naar zijn ambitie; het is Grieks voor grenzeloos. <\/em>Uiteindelijk wil Mansourizadeh met zijn modulaire robots de ruimte in.<\/p>\n\n\n\n

Hij werkt aan deze modulaire robots samen met zijn twee partners, Maurits de Lint en Nima Negarandeh. De robots zijn \u201com te beginnen\u201d, bedoeld om logistieke klussen te klaren. Wat de robots van Apeiron onderscheidt van andere robots, is dat ze zich snel kunnen aanpassen aan de aard van het werk. \u201cEen robot ontwikkelen is duur en je moet er veel tijd en energie in stoppen om er een te maken\u201d, stelt Mansourizadeh. Vaak is het \u00e9\u00e9n robot die het werk doet. Mansourizadeh wil een zwerm aan robots ontwikkelen die samenwerken, \u201cnet zoals een zwerm mieren of bijen\u201d.  <\/p>\n\n\n\n

Het magazijn van bijvoorbeeld een detailhandel of groot bedrijf heeft misschien wel tienduizenden producten van verschillende groottes en gewichten te verwerken, gaat Mansourizadeh verder. \u201cToen er \u00fcberhaupt nog geen robots waren, legden medewerkers zo\u2019n 10 tot 20 kilometer per dag af\u201d, weet hij. \u201cDe robots die er nu zijn, zijn gemaakt om de grootste en zwaarste producten te kunnen vervoeren en behandelen. Die gebruik je ook voor de kleinere dingen. Dat is ineffici\u00ebnt. Onze robots zich passen aan: \u00e9\u00e9n robot doet het lichtere werk, meerdere het zwaardere.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De ruimte in<\/h3>\n\n\n\n

Daarom wil de Irani\u00ebr met zijn start-up allereerst de markt van de logistiek op. \u201cDe logistiek is een ingang voor ons. We willen uiteindelijk robots maken voor specifieke expedities, voor defensie en zelfs expedites in de ruimte.\u201d Als een van de 20 finalisten van de TU\/e Contest<\/a> – een wedstrijd voor ondernemende studenten – praatte het team met veel experts en business developers. Daardoor leerde Mansourizadeh onder meer dat de logistiek een goed begin zou zijn. Er is daar een grote vraag naar robots en \u201conze aanpassingstechniek past echt in de logistieke wereld\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Voor robots die op expeditie gaan in de ruimte, zijn nog een paar stappen aan ontwikkeling te nemen, zegt Mansourizadeh. \u201cHet aanpassingsvermogen van robots is ook in de ruimte gewenst. Nu bouwt bijvoorbeeld NASA dure robots. Als er een wiel kapot gaat tijdens een missie, dan is die missie gefaald.\u201d Dat kan voorkomen worden met meerdere kleinere robots, meent Mansourizadeh. Hij ziet zo\u2019n dertig van die kleinere robots voor zich die mee op expeditie gaan. \u201cGaan er daar tien van stuk, dan heb je er nog zo\u2019n dertig over die het werk kunnen doen.\u201d <\/p>\n\n\n\n

De mannen legden deze zomer de laatste hand aan het eerste prototype. Dat ze tijdens de TU\/e contest nog geen prototype hadden, betekende geen winst in de finale. \u201cEen teleurstelling\u201d, aldus Mansourizadeh. De hardware van de eerste versie is nu wel klaar. Ook de basisprogrammering is afgerond. De robot laat zich met de hand besturen.<\/p>\n\n\n\n

Online<\/h3>\n\n\n\n

De grootste uitdaging voor Mansourizadeh is voldoende menskracht. Het team bestaat nu nog uit drie personen. Lint is een industrial engineer en werkt vooral aan de businesskant van de start-up. Negarandeh is een robotic engineer, <\/em>hij woont in Iran. Mansourizadeh ontmoette hem tien maanden geleden via een andere vriend, online. <\/p>\n\n\n\n

Negarandeh werkt op afstand aan de robot. Afgelopen zomer reisde Mansourizadeh naar Teheran om hem een computer en camera te overhandigen. Daarmee kon Negarandeh werken. \u201cEr loopt nu een aanvraag voor een start-upvisum, maar door corona is het moeilijk om die te krijgen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Veel van het technische werk ligt op Mansourizadeh\u2019s schouders. Met zijn achtergrond als mechanical engineer leerde hij zichzelf dat wat hij moet weten over robotica. Daarmee begon hij al toen hij zijn master volgde in Milan. \u201cDaar realiseerde ik me dat je veel met modulaire robots kunt oplossen. Ik vond dat zo\u2019n mooie ontdekking dat ik me erin ging verdiepen. Ik leerde ook te programmeren en hoe je elektronica gebruikt.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Toepasbare producten<\/h2>\n\n\n\n

Na zijn master had hij twee opties: een PhD naar Houston en het PD Engineering programma van de TU\/e. Hij koos voor het laatste. Een onderzoeksfunctie ambieert hij niet. Toepasbare producten maken, is wat hij wil.<\/p>\n\n\n\n

Eenmaal in Eindhoven ging het snel. Hij arriveerde op 16 december vorig jaar in Nederland. Nog geen maand later sloot hij zich aan bij TU\/e innovation Space<\/a>, een open gemeenschap waar studenten, onderzoekers, het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties samenwerken aan oplossingen voor maatschappelijke vraagstukken. Er volgden gesprekken met mensen uit de industrie en business ontwikkelaars. Kort daarop nam het team voor drie maanden deel aan de TU\/e Contest. Een intensief traject met nog meer leerzame gesprekken, aldus Mansourizadeh. <\/p>\n\n\n\n

Afgelopen zomer bouwde Mansourizadeh de body van de robot in het prototyping center van innovation Space. Via dat kanaal ontstonden ook de eerste gesprekken met de supermarktketen Jumbo en Philips. Voor de komende tijd staat het programma customer development <\/em>van The Gate<\/a> op de planning. \u201cEn we hebben gesprekken met mogelijke klanten en investeerders.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zakenwereld <\/h3>\n\n\n\n

Deze maand hoopt Mansourizadeh zijn bedrijf officieel in te schrijven bij de Kamer van Koophandel. Als hij klaar is met het PD Engineering programma richt hij zich volledig op het bedrijf. Hij beseft dat hij nog veel moeten leren, \u201czeker in de meer zakelijke gesprekken\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Zijn grootse les tot nu toe? \u201cAls je een bedrijf wilt starten, moet je niet alleen slim zijn maar ook geluk hebben. Er zijn veel producten op de markt waarvan ik denk: zijn die echt nodig. Ook zijn er veel onderzoeksresultaten die juist hun weg naar de markt zouden moeten vinden. Doordat mensen niet weten hoe de zakenwereld in elkaar zit, bijvoorbeeld. Ik heb geleerd dat je een strategie moet kiezen, maar vooral ook hulp moet zoeken \u00e9n dat je een beetje geluk moet hebben.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ook interessant: Eerste Hogeronderwijsprijs voor TU\/e innovation Space<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Khashayar Mansourizadeh droomt ervan om alle ingewikkelde systemen te vervangen door simpele modules. \u201cWaarom ingewikkeld doen als het ook eenvoudiger kan?\u201d Dat idee wil de Irani\u00ebr ook gaan toepassen in de robotica. Met zijn start-up Apeiron werkt hij aan een zwerm van modulaire robots die samenwerken. Grenzeloos Bewust koos Mansourizadeh, na zijn master mechanical engineering […]<\/p>\n","protected":false},"author":1591,"featured_media":513442,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"views\/single-partner.blade.php","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[90826],"tags":[65383,1063,9303,62466],"location":[],"article_type":[],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-311963","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mobility-nl-nl","tag-the-gate-nl","tag-tue-nl","tag-tue-contest-nl","tag-tu-e-innovation-space-nl"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"De Irani\u00ebr Khashayar Mansourizadeh koos bewust voor de TU Eindhoven. Via de universiteit hoopt hij de logistieke markt te veroveren met een zwerm van modulair robots die het werk vergemakkelijken.","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Corine Spaans","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/corine-spaans\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/robot-gefb7ec85d_1920.jpg","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Mobility<\/a>"],"unlinked":["Mobility<\/span>"]},"tags":{"linked":["The Gate<\/a>","TU\/e<\/a>","TU\/e Contest<\/a>","TU\/e Innovation Space<\/a>"],"unlinked":["The Gate<\/span>","TU\/e<\/span>","TU\/e Contest<\/span>","TU\/e Innovation Space<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 5 years ago","modified":"Updated 5 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on October 9, 2021","modified":"Updated on October 9, 2021"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on October 9, 2021 12:00 pm","modified":"Updated on October 9, 2021 12:00 pm"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/311963","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1591"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=311963"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/311963\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/513442"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=311963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=311963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=311963"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=311963"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=311963"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=311963"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=311963"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=311963"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=311963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}