{"id":299171,"date":"2021-07-12T09:00:00","date_gmt":"2021-07-12T07:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/innovationorigins.com\/?p=299171"},"modified":"2021-07-12T09:00:00","modified_gmt":"2021-07-12T07:00:00","slug":"met-compost-meer-dan-1-gigaton-co2-per-jaar-opslaan-in-de-bodem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/met-compost-meer-dan-1-gigaton-co2-per-jaar-opslaan-in-de-bodem\/","title":{"rendered":"Met compost meer dan 1 gigaton CO2 per jaar opslaan in de bodem"},"content":{"rendered":"\n

Een nieuwe studie van de Technische Universiteit M\u00fcnchen (TUM) en enkele andere internationale instituten kan de landbouw wellicht helpen zijn CO2<\/sub>-balans te verbeteren. Wat de onderzoekers hebben uitgevonden, is dat dode plantenresten een veel grotere bijdrage kunnen leveren aan het vasthouden van kooldioxide in de aarde dan voorheen aangenomen.<\/p>\n\n\n\n

Het gaat beter gezegd om het samenspel tussen plantaardig afval en de schimmels en paddenstoelen die deze resten afbreken. Op zich was wel bekend dat hierdoor CO2<\/sub> in de bodem wordt vastgehouden, maar niet in deze mate. De grootste verrassing van de studie is bovendien dat dit tot diep in de bodem gebeurt, dus niet alleen aan de oppervlakte.<\/p>\n\n\n\n

In het lab<\/h3>\n\n\n\n

“Resten van dode planten worden vaak gezien als fastfood voor bacteri\u00ebn en schimmels in de bodem. Wij hebben aangetoond dat de plantenresten in feite een veel grotere rol spelen bij de vorming en opslag van CO2<\/sub> in de bodem dan eerder werd gedacht,\u201d zegt Kristina Witzgall, een wetenschapper aan de faculteit Bodemkunde van de TUM in een persbericht<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Paddenstoelen en andere schimmels hebben tot diep in de bodem schimmeldraden. Foto Pixabay<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

In de studie hebben de onderzoekers het natuurlijke afbraakproces van plantenresten in het laboratorium nagebootst om zo te analyseren hoe CO2<\/sub> precies in de bodem wordt opgeslagen. Daartoe werden de plantenresten in het bodemmateriaal gemengd en vervolgens opgeslagen in cilinders. Na een incubatieperiode van drie maanden hebben de onderzoekers de chemische processen geanalyseerd met een speciale beeldvormingstechniek die zelfs de kleinste details zichtbaar maakten.<\/p>\n\n\n\n

Met witte draden CO2<\/sub> vastlijmen<\/h3>\n\n\n\n

\u201cDe schimmels wikkelen hun witte draden rond de plantenresten en \u201clijmen\u201d ze als het ware vast aan de bodem. Vervolgens eten de schimmels de CO2<\/sub> in de planten op en slaan ze die op in de bodem,\u201d legt Carsten M\u00fcller uit. Hij is professor aan de Universiteit van Kopenhagen<\/a> en een van de medeauteurs van de studie.<\/p>\n\n\n\n

\u201cPlantenresten staan absoluut centraal bij de opslag van CO2<\/sub>\u201d, meent M\u00fcller op basis van de onderzoeksresultaten. \u201cZij kunnen helpen CO2<\/sub> langer in de bodem op te slaan. Daarom moeten we ze in de toekomst veel beter inzetten\u201d, is zijn oproep.<\/p>\n\n\n\n

De volgende stap<\/h3>\n\n\n\n

Vervolgonderzoeken moeten daar dan ook op gericht zijn, zegt M\u00fcller. Een van de kernvragen is tot hoe diep in de bodem de schimmels actief zijn. Als de voorwaarden voor CO2<\/sub>-opslag in de bodem worden geoptimaliseerd, kan dat volgens hem resulteren in de opslag van 0,8 tot 1,5 gigaton CO2<\/sub> per jaar.<\/p>\n\n\n\n

Ter vergelijking: de wereldbevolking heeft in de afgelopen 10 jaar 4,9 gigaton koolstof per jaar uitgestoten. Dat zou dus gigantisch zijn.<\/p>\n\n\n\n

Zie ook ons CO2-archief<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Een nieuwe studie van de Technische Universiteit M\u00fcnchen (TUM) en enkele andere internationale instituten kan de landbouw wellicht helpen zijn CO2-balans te verbeteren. Wat de onderzoekers hebben uitgevonden, is dat dode plantenresten een veel grotere bijdrage kunnen leveren aan het vasthouden van kooldioxide in de aarde dan voorheen aangenomen. Het gaat beter gezegd om het […]<\/p>\n","protected":false},"author":1723,"featured_media":514816,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[1039],"tags":[1915,107692,102250,112522,46952,90694],"location":[25066],"article_type":[60156],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-299171","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sustainability-nl-nl","tag-afval-nl","tag-bioafval-nl","tag-compost-nl","tag-plantenresten-nl","tag-schimmels-nl","tag-tu-munchen-nl-nl","location-duitsland","article_type-nieuws"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"De TU M\u00fcnchen heet samen met andere instituten ontdekt dat schimmels die dode plantenresten opeten een veel grotere rol kunnen, en misschien wel moeten, spelen bij de opslag van CO2 in de bodem. ","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Maurits Kuypers","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/maurits-kuypers\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/csm_210708_Witzgall_667cfa731b.jpg","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Sustainability<\/a>"],"unlinked":["Sustainability<\/span>"]},"tags":{"linked":["afval<\/a>","bioafval<\/a>","compost<\/a>","plantenresten<\/a>","schimmels<\/a>","TU M\u00fcnchen<\/a>"],"unlinked":["afval<\/span>","bioafval<\/span>","compost<\/span>","plantenresten<\/span>","schimmels<\/span>","TU M\u00fcnchen<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 5 years ago","modified":"Updated 5 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on July 12, 2021","modified":"Updated on July 12, 2021"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on July 12, 2021 9:00 am","modified":"Updated on July 12, 2021 9:00 am"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/299171","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1723"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=299171"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/299171\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/514816"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=299171"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=299171"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=299171"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=299171"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=299171"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=299171"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=299171"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=299171"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=299171"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}