{"id":250937,"date":"2020-10-18T07:45:00","date_gmt":"2020-10-18T05:45:00","guid":{"rendered":"http:\/\/innovationorigins.com\/?p=250937"},"modified":"2020-10-18T07:45:00","modified_gmt":"2020-10-18T05:45:00","slug":"maak-leren-net-zo-interessant-als-gamen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/maak-leren-net-zo-interessant-als-gamen\/","title":{"rendered":"Onderwijspsycholoog: ‘Maak leren net zo interessant als gamen’"},"content":{"rendered":"\n

IO-columnist Eveline van Zeeland legde haarfijn uit hoe het komt dat creativiteit in het onderwijs wordt doodgeknuppeld. Studenten krijgen weinig ruimte om zelf een stappenplan te bedenken, maar krijgen een voorgekookte handleiding. Docenten herkennen de creatieve denkers niet en werken met afvinklijsten waar studenten aan moeten voldoen. Originele idee\u00ebn of toegevoegde waarde worden hierbij niet beloond, schreef<\/a> Van Zeeland afgelopen week.<\/p>\n\n\n\n

Hoogleraar onderwijspsychologie en motivatie-onderzoeker Rob Martens verbonden aan de Open Universiteit<\/a> kan zich hier helemaal in vinden en spreekt zelfs van een motivatiecrisis in het onderwijs. \u201cWe hebben een flink probleem. Nederlandse middelbare scholieren behoren tot de slechtst gemotiveerde leerlingen<\/a> van de wereld.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Bovendien komen kinderen in het huidige onderwijs niet altijd op de juiste plek terecht. Ze presteren onder hun niveau, wisselen van studie of vallen helemaal uit. Talent blijft onbenut. Zonde, volgens Martens. \u201cNiet alleen voor deze mensen zelf, maar ook voor de belastingbetaler. Je kunt natuurlijk nooit precies doorrekenen wat dit kost, maar je kunt je voorstellen dat iemand die gemotiveerd is, sneller leert. Ook blijven zitten, wisselen van studie en uitval zijn kostenposten. Alleen al om deze redenen denk ik dat het onderwijs aan verandering toe is.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Onderwijs kan leren van de natuur<\/h3>\n\n\n\n

Als onderwijspsycholoog is hij veel bezig met de vraag wat studenten motiveert en hoe leren werkt. Nederland is wat hem betreft doorgeslagen in het toetsen. Er ligt te veel nadruk op CITO-toetsen en schoolexamens. Dat zorgt voor extra druk en bovendien zijn leerlingen alleen nog maar bezig met of \u2018iets meeteelt\u2019. \u201cKinderen maken op hun elfde de Citotoets die het verdere verloop van hun schoolcarri\u00e8re bepaalt. Daar wordt te veel nadruk op gelegd. Ze willen alleen nog weten voor hoeveel procent iets meetelt. Ze hebben geen autonomie en zien school als een verplichting. Terwijl wetenschappers al heel lang weten dat je het best gemotiveerd bent als je werkt aan iets dat je interesseert en waar je zelf iets over te zeggen hebt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De randvoorwaarden van het onderwijs kloppen niet, vindt Martens. Hij vergelijkt het met de natuur. \u201cIedere bioloog zal je vertellen dat intelligente dieren spelen tijdens hun jeugd. Dat doen ze niet alleen omdat het leuk is, maar ook om van te leren. In hun spel zoeken ze grenzen op. Ze leren vertrouwen op hun eigen kunnen. Het is een veilige omgeving waarin ze kunnen oefenen voor de jacht, zonder dat het consequenties heeft. Voor kinderen geldt hetzelfde.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Martens zucht: \u201cMaar waar zeggen we tegen kinderen dat het leven geen speelpaleis is? In het onderwijs. Terwijl kinderen in een spelsituatie dingen leren waar ze niet op getoetst worden, omgaan met teleurstellingen of grenzen aangeven. Spel zet aan tot creativiteit, experimenteren en nadenken. Binnen een spel hoef je je geen zorgen te maken dat je een onvoldoende krijgt, of moet blijven zitten. Je kunt jezelf erin verliezen. Denk maar aan een spannende serie kijken op Netflix. Dan wil je weten wie het heeft gedaan, toch?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Dwingen heeft weinig zin<\/h3>\n\n\n\n

Volgens Martens vertelt het onderwijs je al in de eerste minuut van de eerste aflevering precies hoe de komende zes seizoenen eruit zien. \u201cDe verwondering is weg, want je weet al wat er gebeurt. We willen zien dat kinderen net zo opgaan in hun schoolwerk als in gamen, maar dat kun je niet afdwingen. Dat is precies waarom literatuur zo wordt gehaat: het is verplicht.”<\/p>\n\n\n\n

\n