{"id":236770,"date":"2020-08-31T16:19:40","date_gmt":"2020-08-31T14:19:40","guid":{"rendered":"http:\/\/innovationorigins.com\/?p=236770"},"modified":"2020-08-31T16:19:40","modified_gmt":"2020-08-31T14:19:40","slug":"nieuwe-reactor-maakt-waterstofproductie-goedkoper-en-duurzamer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/nieuwe-reactor-maakt-waterstofproductie-goedkoper-en-duurzamer\/","title":{"rendered":"Nieuwe reactor maakt waterstofproductie goedkoper en duurzamer"},"content":{"rendered":"\n

De reactor die wetenschapper aan de TU Eindhoven<\/a> Fausto Gallucci ontwikkelde, moet waterstofproductie veel goedkoper maken. Begin dit jaar richtte hij daarvoor de spin-off H2Site<\/a> op. Hierin participeren ook Engie en Technalia. De reactor is vooral bedoeld voor de chemische industrie. \u201cOnze reactor maakt het mogelijk om sneller en effici\u00ebnter waterstof te produceren door stappen te combineren. Dat scheelt tijd en geld\u201d, zegt\u00a0Gallucci.\u00a0\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Hij wil de membraanreactoren gaan verkopen aan bijvoorbeeld chemische bedrijven. In het apparaat wordt methaan en water met een chemische reactie omgezet in waterstof. \u201cIk denk dat waterstof en andere chemicali\u00ebn in de toekomst niet meer op grote schaal centraal geproduceerd worden. Bedrijven zullen steeds vaker eigen reactoren hebben om stoffen te produceren die zij nodig hebben\u201d, legt Gallucci uit. Zijn reactor is ontworpen voor de productie op kleinere schaal.  <\/p>\n\n\n\n

Decentralisatie <\/h3>\n\n\n\n

\u201cDe manier waarop waterstof nu wordt geproduceerd is niet zo effici\u00ebnt op kleine schaal. Daar moest dus verandering in komen. Onze reactor is energiezuiniger en makkelijker te gebruiken op kleine schaal\u201d, gaat hij verder. Dat is zowel economisch als maatschappelijk een vooruitgang. \u201cDe stoffen hoeven niet meer getransporteerd te worden en er is minder verspilling omdat bedrijven alleen maken wat ze echt nodig hebben. Dat is beter voor het milieu.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Stappen combineren <\/h3>\n\n\n\n

De waterstofreactor van Gallucci combineert verschillende stappen van het chemische proces. \u201cNormaal gesproken doe je bijvoorbeeld een gas of vloeistof in een reactor, dan vindt er een reactie plaats. Daar komt een mengsel van verschillende stoffen uit. Die moet je nog scheiden om de ene stof die je wil gebruiken, bijvoorbeeld waterstof, over te houden\u201d, vertelt hij. Filteren kan bijvoorbeeld aan de hand van membranen. Dat zijn dunne barri\u00e8res die bepaalde stoffen wel doorlaten en andere niet. \u201cOnze reactor combineren we deze stappen. Dat maakt het proces goedkoper en milieuvriendelijker. Er is namelijk minder energie nodig en daardoor is er minder vervuiling.\u201d <\/p>\n\n\n\n

De wetenschapper is al bijna tien jaar bezig met dit onderzoek. \u201cWe zijn begonnen op een kleine schaal in het lab. Nu hebben we een werkende reactor van drie meter\u201d, lacht hij. Nu is het volgens Gallucci tijd om de reactor echt in de praktijk laten werken. \u201cHet is onze rol als onderzoekers om kennis te generen waar bedrijven en daarmee de maatschappij iets aan hebben. Maar het is vaak lastig om in \u00e9\u00e9n keer de stap te maken van de universiteit naar een groot bedrijf. Een spin-off is dan een goede tussenstap.\u201d Gallucci had als droom om in zijn carri\u00e8re minstens \u00e9\u00e9n keer een spin-off op te zetten. \u201cIk vind het belangrijk dat onderzoek ook toegepast wordt en vind het leuk om zelf een product naar de markt te brengen\u201d, zegt hij.  <\/p>\n\n\n\n

Europese financiering onmisbaar <\/h3>\n\n\n\n

Om zijn onderzoeken te kunnen doen, dient Gallucci vaak subsidieaanvragen in bij Horizon 2020, het innovatieprogramma van de Europese Unie. \u201cDit soort onderzoeken doen kost veel geld. Naast de materialen en andere faciliteiten moeten ook alle mensen die meewerken betaald worden\u201d, stelt hij. \u201cDat kan de universiteit niet allemaal betalen en de nationale potjes met geld zijn vaak ook niet genoeg voor alle onderzoeken op alle universiteiten. Daarom is het belangrijk ook actief voorstellen voor onderzoeksprojecten in te dienen bij de Europese Unie.\u201d Vaak gaat dit in samenwerking met een aantal kennisinstellingen en bedrijven in binnen- en buitenland. Zij leggen zelf wat geld in en krijgen dan een subsidie van de Europese Unie. Gallucci\u2019s spin-off H2Site is naast de universiteit al partner in een aantal van deze Europese onderzoeksprojecten.  <\/p>\n\n\n\n

Lees hier meer over de rol van Horizon 2020 binnen de TU\/e<\/a><\/p>\n\n\n\n

Gallucci neemt inmiddels deel aan ruim twintig Europese onderzoeksprojecten. Dat is een indrukwekkend aantal. Vooral omdat er naast daadwerkelijk onderzoek doen nog veel meer bij komt kijken. \u201cJe moet een onderzoeksgebied afbakenen en teams samenstellen. Bovendien moeten de onderzoeksvoorstellen heel gedetailleerd zijn\u201d, stelt Gallucci. \u201cEn lang niet alle projecten worden toegekend.\u201d Toch is het Europese fonds voor zijn onderzoek heel belangrijk. \u201cHet fundamentele onderzoek is duur, maar wel noodzakelijk voor innovaties in de toekomst. Als het onderzoek dan eenmaal wat verder ontwikkeld is en toegepast kan worden, dan gaan grote bedrijven vaak ook investeren.\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Circulaire economie <\/h3>\n\n\n\n

\u201cHet integreren van verschillende procesfuncties in \u00e9\u00e9n reactor is mijn specialisme\u201d, stelt hij. \u201cDat is de basis van al mijn projecten.\u201d Dit wordt voornamelijk gebruikt in de scheikundige en chemische wereld. \u201cUiteindelijk wil ik op deze manier bijdragen aan een circulaire economie.\u201d Stap voor stap werkt hij naar dit doel toe. Steeds weer met andere onderzoeken, promovendi en deels door de EU gefinancierde onderzoeksprojecten. Volgens de wetenschapper doen zijn projecten het goed bij de EU omdat ze richten op een circulaire, gedecentraliseerde economie. \u201cZe hebben in Brussel ook wel door dat grote installaties voor energie, bio-massa, waterstof en dergelijken niet gaan werken\u201d, vertelt hij. <\/p>\n\n\n\n

Het managen van zijn tijd is volgens de wetenschapper de grootste uitdaging. \u201cIk vind het leuk om voorstellen te schrijven voor onderzoek, om het onderzoek daadwerkelijk te doen \u00e9n om studenten te begeleiden bij hun opleiding. Dat krijg ik niet voor elkaar in een veertigurige werkweek\u201d, zegt hij lachend. \u201cDat is ook niet erg. Ik denk dat onderzoekers zoals ik dit werk niet doen voor het salaris, maar omdat ze bij willen dragen aan de toekomst. Het is gaaf om kennis op te doen en dit door te geven aan studenten. Daarnaast is het ook leuk om te zien dat wat wij nu ontwikkelen over een paar jaar echt gebruikt wordt.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Chemicali\u00ebn van afval <\/h3>\n\n\n\n

In de toekomst gaat\u00a0Gallucci\u00a0zich nog verder richten op de circulaire economie. Hij wilde mogelijkheden om afval om te zetten in chemicali\u00ebn verder gaan onderzoeken. \u201cWe zijn bijvoorbeeld bezig met een project om afval om te zetten in bio-kerosine voor vliegtuigen\u201d, legt hij uit. \u201cDaarnaast kijken we naar de mogelijkheden om CO2<\/sub> om te zetten in chemicali\u00ebn die gebruikt worden in de industrie.\u201d\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De reactor die wetenschapper aan de TU Eindhoven Fausto Gallucci ontwikkelde, moet waterstofproductie veel goedkoper maken. Begin dit jaar richtte hij daarvoor de spin-off H2Site op. Hierin participeren ook Engie en Technalia. De reactor is vooral bedoeld voor de chemische industrie. \u201cOnze reactor maakt het mogelijk om sneller en effici\u00ebnter waterstof te produceren door stappen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1640,"featured_media":519212,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[1039],"tags":[16587,1063,19953],"location":[6759],"article_type":[],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-236770","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sustainability-nl-nl","tag-innovation-lab-nl","tag-tue-nl","tag-waterstof-nl","location-nederland"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"Waterstof wordt een belangrijke energiedrager in de toekomstige circulaire economie. Daarom werkt wetenschapper Fausto Gallucci aan een chemische reactor om duurzamere waterstof te maken.","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Linda Bak","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/linda-bak\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2020\/08\/1728-scaled-300x200.jpg","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Sustainability<\/a>"],"unlinked":["Sustainability<\/span>"]},"tags":{"linked":["Innovation Lab<\/a>","TU\/e<\/a>","waterstof<\/a>"],"unlinked":["Innovation Lab<\/span>","TU\/e<\/span>","waterstof<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 6 years ago","modified":"Updated 6 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on August 31, 2020","modified":"Updated on August 31, 2020"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on August 31, 2020 4:19 pm","modified":"Updated on August 31, 2020 4:19 pm"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/236770","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1640"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=236770"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/236770\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/519212"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=236770"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=236770"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=236770"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=236770"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=236770"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=236770"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=236770"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=236770"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=236770"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}