{"id":182864,"date":"2019-08-27T17:00:00","date_gmt":"2019-08-27T15:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/innovationorigins.com\/?p=182864"},"modified":"2019-08-27T17:00:00","modified_gmt":"2019-08-27T15:00:00","slug":"minder-vaak-naar-het-ziekenhuis-door-revalidatie-met-sensoren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/minder-vaak-naar-het-ziekenhuis-door-revalidatie-met-sensoren\/","title":{"rendered":"‘Minder vaak naar het ziekenhuis door revalidatie met sensoren’"},"content":{"rendered":"

\u201cThuis voerde ik de oefeningen van de fysiotherapeut vaak niet goed of zelfs helemaal niet uit. Ik vergat ze of het ontbrak aan motivatie om eraan te beginnen.\u201d Industrial Design student Cas van Grunsven constateerde drie jaar geleden een probleem waar meer mensen tegenaan lopen. Daarom bedacht hij samen met medestudent Stijn Kamp van de Technische Universiteit Eindhoven (TU\/e) een oplossing; sensoren die in de gaten houdt hoe een pati\u00ebnt revalideert. Inmiddels runnen zij samen een start-up, JimFIT<\/a>, waarin ze de sensoren en bijbehorende software verkopen aan verschillende klanten. <\/strong><\/p>\n

\u201cOnze klanten zijn nu vooral bewegingswetenschappers die de sensoren gebruiken om metingen te doen in onderzoek naar hardlopers\u201d, vertelt Van Grunsven. \u201cMaar de medische toepassing van de sensoren bij fysiotherapeuten en in het ziekenhuis is ons ultieme doel.\u201d Dat komt ook steeds dichterbij. Over een maand start een pilot in het Maxima Medisch Centrum. \u201cWe gaan kijken hoe we de behandelduur en het aantal contactmomenten van pati\u00ebnten met een polsbreuk kunnen verkleinen.\u201d De verwachting is dat het systeem in het voorjaar van 2020 echt gebruikt gaat worden in het ziekenhuis.<\/p>\n

Real-time metingen<\/strong><\/h3>\n

De sensor van JimFIT zit vast aan een band. Deze JimNODE, zoals de sensor heet, kan de pati\u00ebnt op verschillende plekken op het lichaam dragen. \u201cWanneer een pati\u00ebnt bijvoorbeeld een polsblessure heeft, draagt hij of zij een sensor op de hand en onderarm\u201d, legt Van Grunsven uit. De sensor meet zijn eigen beweging in de ruimte, in welke hoek het staan en hoe snel het beweegt.<\/p>\n

\"\"
\u00a9 JimFIT<\/figcaption><\/figure>\n

Professionals kunnen de gegevens real-time bekijken in de bijbehorende app. \u201cDe software kan verschillende dingen berekenen, bijvoorbeeld de hoek tussen de sensor op de hand en onderarm. Daaruit leidt het programma de stand van de pols af. Mocht de pati\u00ebnt de pols niet ver genoeg buigen of juist overstrekken, geeft de app dat meteen aan.\u201d Via de app kunnen pati\u00ebnten zelf en hun artsen goed in de gaten houden hoe de behandeling verloopt. De sensor kan naast de pols ook voor bijvoorbeeld ellebogen en knie\u00ebn gebruikt worden.<\/p>\n

Minder controles<\/strong><\/h3>\n

De aankomende pilot is volledig gericht op polsblessures. \u201cEr breken regelmatig mensen hun pols. In veel gevallen gaan zij dan voor een aantal weken in het gips. Daarna moeten ze revalideren om hun pols weer volledig te kunnen gebruiken\u201d, vertelt Van Grunsven. \u201cTijdens zo\u2019n traject zijn er verschillende contactmomenten met een dokter. De eerste keer zet de arts een plan op, daarna volgt er een aantal controlemomenten en tot slot kijkt hij of de pols goed genoeg hersteld is.\u201d De ondernemer stelt dat de controlemomenten kunnen worden vervangen door de metingen van de sensoren. Hierdoor hoeft de pati\u00ebnt minder vaak naar het ziekenhuis.<\/p>\n

\u201cDe arts kan dan in de app de voorgang van de behandeling bekijken en tips geven over de uitvoering van de oefeningen.\u201d Dit zorgt ervoor dat pati\u00ebnten net zo goed of zelfs beter in de gaten gehouden worden dan tijdens een reguliere controle in het ziekenhuis. \u201cHet zou de revalidatie zelfs kunnen versnellen omdat pati\u00ebnten de oefeningen altijd uitvoeren en hier bovendien vaker feedback op krijgen.\u201d<\/p>\n

Blessures tegen gaan<\/strong><\/h3>\n

De metingen kunnen nog een stap verder gaan. \u201cWanneer je het gewicht en de lengte van een pati\u00ebnt weet, kun je met een sensor op de enkels bepalen hoeveel klappen iemand op de enkels krijgt\u201d, legt hij uit. \u201cDat is vooral voor sporters erg handig. Bijvoorbeeld basketballers hebben vaak enkelblessures omdat ze vaak springen op een harde ondergrond.\u201d Na een blessure kan de trainer via de sensoren in de gaten houden of de training niet te zwaar is. Daarnaast kan het ook als preventief middel dienen om te zorgen dat een sporter geen blessure krijgt.<\/p>\n

Velen pati\u00ebnten sneller en beter helpen<\/strong><\/h3>\n

Voor van Grunsven is de medische toepassing van de sensoren het belangrijkste. \u201cOns doel is om pati\u00ebnten sneller, makkelijker en pijnlozer te laten revalideren\u201d, stelt hij. \u201cEen pati\u00ebnt ervaart geregeld pijn tijdens de behandeling. Dat heeft vaak tot gevolg dat de pati\u00ebnt oefeningen niet meer gaat doen. Aan de andere kant gaan pati\u00ebnten soms juist heel fanatiek bewegen in de hoop dat de blessure dan sneller weg is.\u201d Beide reacties zijn niet goed voor het herstel. De software herkent dit gedrag waardoor de arts kan ingrijpen in de behandeling. \u201cDit kan veel pati\u00ebnten met uiteenlopende klachten sneller en beter helpen.\u201d<\/p>\n

Naast dit doel blijven de ondernemers zoeken naar nieuwe mogelijkheden met hun sensoren. Zij werken hiervoor samen met TU\/e innovation Space<\/a> en STARTUP\/Eindhoven. \u00a0\u201cWe hebben bij TU\/e innovation Space een werkruimte en krijgen er advies over verschillende zaken. Zo hebben we bijvoorbeeld ondersteuning gehad bij het opstellen van een financi\u00eble planning.\u201d Daarnaast biedt de organisatie hen een groot netwerk van professionals en andere start-ups. \u201cAndere start-ups helpen ons en wij helpen anderen ook met de kennis die wij al op hebben gedaan. Dat is leuk om te zien.\u201d Het ondernemerschap gaat de studenten naar eigen zeggen steeds beter af. Al blijft het ontwikkelen van de techniek voor de beste behandeling van pati\u00ebnten wel hun passie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201cThuis voerde ik de oefeningen van de fysiotherapeut vaak niet goed of zelfs helemaal niet uit. Ik vergat ze of het ontbrak aan motivatie om eraan te beginnen.\u201d Industrial Design student Cas van Grunsven constateerde drie jaar geleden een probleem waar meer mensen tegenaan lopen. Daarom bedacht hij samen met medestudent Stijn Kamp van de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1640,"featured_media":502527,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[96412],"tags":[21519,89818,12162,1063],"location":[6759],"article_type":[],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-182864","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-health-nl-nl","tag-innovation-space-nl","tag-jimfit-nl","tag-start-up-nl","tag-tue-nl","location-nederland"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Linda Bak","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/linda-bak\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2018\/11\/20181116_132514-ANIMATION.gif","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Health<\/a>"],"unlinked":["Health<\/span>"]},"tags":{"linked":["Innovation Space<\/a>","JimFIT<\/a>","start-up<\/a>","TU\/e<\/a>"],"unlinked":["Innovation Space<\/span>","JimFIT<\/span>","start-up<\/span>","TU\/e<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 7 years ago","modified":"Updated 7 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on August 27, 2019","modified":"Updated on August 27, 2019"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on August 27, 2019 5:00 pm","modified":"Updated on August 27, 2019 5:00 pm"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/182864","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1640"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=182864"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/182864\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/502527"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=182864"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=182864"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=182864"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=182864"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=182864"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=182864"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=182864"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=182864"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=182864"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}