{"id":133946,"date":"2018-03-25T06:10:42","date_gmt":"2018-03-25T04:10:42","guid":{"rendered":"https:\/\/e52.nl\/?p=133946"},"modified":"2018-03-25T06:10:42","modified_gmt":"2018-03-25T04:10:42","slug":"morgen-beter-een-groei-van-factor-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/nl\/morgen-beter-een-groei-van-factor-5\/","title":{"rendered":"Morgen Beter: groei laten zien"},"content":{"rendered":"

In een wekelijkse column, afwisselend geschreven door Maarten Steinbuch, Mary Fiers, Carlo van de Weijer, Lucien Engelen en Tessie Hartjes, probeert E52 uit te vinden hoe de toekomst eruit zal zien. De vijf columnisten, af en toe aangevuld met gastbloggers, zijn allemaal op hun eigen manier bezig met oplossingen voor de problemen van onze tijd. Zodat Morgen Beter wordt. Deze zondag is\u00a0Tessie Hartjes aan de beurt.\u00a0Hier alle eerdere afleveringen<\/a>.<\/em><\/p>\n

Bijna een jaar geleden ben ik begonnen met schrijven voor E52<\/a>. Ik heb blogs geschreven over energiearmoede<\/a>, extreme rijkdom<\/a>, zonne-energie<\/a> en griezelige<\/a>\u00a0of hoopvolle<\/a> nieuwe technologie\u00ebn. Maar een van de onderwerpen waar ik steeds op terugkom, is de enorme vooruitgang die we boeken bij Lightyear.<\/a> Het geeft me zoveel energie om te zien hoe alle toegewijde ingenieurs, investeerders, ambassadeurs en bedrijfsleiders het bedrijf naar de volgende stap brengen, telkens weer iets dichter bij\u00a0het doel om schone en betaalbare mobiliteit voor iedereen te bieden. Ik wil echt een beetje van deze energie en hoop met\u00a0je delen door inzicht te geven in hoe het echt is om aan zo’n project te werken.
\n<\/p>\n

Wekelijkse nieuwe ondersteuning<\/strong>
\nStel je voor dat je\u00a0in twee jaar tijd een huis wilt bouwen. Je begint met een ruw idee van de grootte, functionaliteit en een visie voor het gebouw. Je realiseert je wel dat je mensen nodig hebt die kunnen helpen als architect, als bouwvakker, als loodgieter.\u00a0Stel je het het moment voor dat de architect de eerste tekeningen laat zien, iets waar je zelf een jaar mee bezig zou zijn geweest. Dat is precies het gevoel van het team, telkens als er weer nieuwe getalenteerde mensen aan het bedrijf worden toegevoegd. Omdat er een relatief groot bedrijf nodig is om met de complexiteit van een auto om te gaan, neemt Lightyear\u00a0maandelijks gemiddeld 4\u00a0extra mensen aan, wat ervoor heeft gezorgd dat we inmiddels met zo’n 35 mensen zijn.\u00a0Wat een energie geeft dat!<\/p>\n

Werken aan cultuur<\/strong>
\nEen\u00a0eigen cultuur\u00a0komt niet vanzelf. Bij alles wat je doet staan waarden aan de basis, maar het duurde even voordat we het belang van het communiceren ervan inzagen. We stimuleren iedereen om ambitieus, eerlijk, gelijkwaardig, onafhankelijk en duurzaam te zijn. Maar alleen deze woorden op de muur zetten is niet genoeg. Mensen die al bij het bedrijf werken hebben de verantwoordelijkheid om deze waarden over te brengen in alles wat ze doen. Dat betekent dat je veel waardering moet hebben voor iemand die initiatief neemt voor het organiseren van een dartwedstrijd om het\u00a0teamgevoel te verhogen of die zijn zorgen uit over\u00a0een afwijking van de gestelde doelen.<\/p>\n

Improviseren, testen, leren: hoe maak je het eenvoudiger?<\/strong>
\nZoals\u00a0je je kunt voorstellen, worden onderweg processen en structuren opgebouwd. We weten bijvoorbeeld nog niet wat over een jaar het beste proces is om mensen aan te nemen. Moeten we kandidaten vragen om met het team samen te werken voordat ze bij het bedrijf komen, moeten we aan het begin van elke maand presentaties organiseren om alle nieuwe mensen op de hoogte te brengen, moeten we een boek van 100 pagina’s maken met alle informatie over Lightyear? Naarmate het bedrijf groeit, wordt het complexer, moeten informatiestromen worden aangepast en systemen worden gebouwd. En misschien wel het allerbelangrijkste: probeer het simpel te houden. Als iedereen het doel, de strategie en de filosofie van het bedrijf begrijpt na het lezen van een\u00a0two pager<\/em>, worden we veel besluitvaardiger.
\n<\/p>\n

Omgaan met perceptie en realiteit: ‘Oh, je hebt nog geen prototype?’<\/strong>
\nBinnen een bedrijf dat elke half jaar in omvang verdubbelt, is het heel moeilijk om de verwachtingen te managen. Mensen denken vaak dat we al Lightyear Ones op de weg hebben of mensen verwachten geen\u00a0tientallen mensen te vinden die bij Lightyear werken, maar slechts een paar studenten. Om het nog ingewikkelder te maken, wordt veel van onze vooruitgang geboekt\u00a0in allerlei onderliggende documenten die meestal voor het blote oog verborgen blijven. Het vereist een goede communicatie via social media, in persoonlijke ontmoetingen en presentaties om mensen een goed beeld te geven van het toneel van het bedrijf. ‘Onderverkopen’ zal het bedrijf schade berokkenen en\u00a0doet het potentieel dat het bedrijf heeft tekort. Maar ‘oververkopen’ zal het bedrijf op de lange termijn schade berokkenen, wanneer\u00a0we niet kunnen voldoen aan de verwachtingen die mensen hebben.<\/p>\n

Verhuizen naar ons enorme nieuwe kantoor<\/strong>
\nHet is moeilijk om mensen ervan te overtuigen dat het bedrijf echt op weg is\u00a0naar 40 collega’s. Alleen als de partners met wie je samenwerkt in dit groeicijfer geloven, zullen ze je helpen om op tijd naar dat nieuwe kantoor te komen. Pas na het eerste bewijs van groei realiseerden onze partners zich dat de tijdspaden die we communiceren ook re\u00ebel zijn. Toen dat eenmaal gebeurde, bereikten we al snel overeenstemming over het huren van een nieuw kantoor op de derde verdieping van het hoofdgebouw van de Automotive Campus<\/a>.<\/p>\n

Eindelijk kunnen we werken op een plek die de volwassenheid en de geest van het bedrijf goed uitdraagt. Het verandert volledig de manier waarop mensen het bedrijf bekijken wanneer ze ons kantoor binnenstappen. En te oordelen naar de geluidsniveaus tijdens karaoke sessies op vrijdagmiddag, was het ook voor het team een broodnodige morele boost ;).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In een wekelijkse column, afwisselend geschreven door Maarten Steinbuch, Mary Fiers, Carlo van de Weijer, Lucien Engelen en Tessie Hartjes, probeert E52 uit te vinden hoe de toekomst eruit zal zien. De vijf columnisten, af en toe aangevuld met gastbloggers, zijn allemaal op hun eigen manier bezig met oplossingen voor de problemen van onze tijd. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1638,"featured_media":502069,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"advgb_blocks_editor_width":"","advgb_blocks_columns_visual_guide":"","footnotes":""},"categories":[10351],"tags":[2077,16281,15102,14298],"location":[],"article_type":[],"serie":[],"archives":[],"internal_archives":[],"reboot-archive":[],"class_list":["post-133946","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opinie-nl","tag-automotive-campus-nl","tag-lightyear-nl","tag-morgen-beter-nl","tag-tessie-hartjes-nl"],"blocksy_meta":[],"acf":{"subtitle":"","text_display_homepage":false},"author_meta":{"display_name":"Tessie Hartjes","author_link":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/author\/tessie-hartjes\/"},"featured_img":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/Lightyear-verhuizing-2.jpg","coauthors":[],"tax_additional":{"categories":{"linked":["Opinie<\/a>"],"unlinked":["Opinie<\/span>"]},"tags":{"linked":["automotive campus<\/a>","Lightyear<\/a>","Morgen Beter<\/a>","Tessie Hartjes<\/a>"],"unlinked":["automotive campus<\/span>","Lightyear<\/span>","Morgen Beter<\/span>","Tessie Hartjes<\/span>"]}},"comment_count":"0","relative_dates":{"created":"Posted 8 years ago","modified":"Updated 8 years ago"},"absolute_dates":{"created":"Posted on March 25, 2018","modified":"Updated on March 25, 2018"},"absolute_dates_time":{"created":"Posted on March 25, 2018 6:10 am","modified":"Updated on March 25, 2018 6:10 am"},"featured_img_caption":"","series_order":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133946","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1638"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=133946"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/133946\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media\/502069"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=133946"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=133946"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=133946"},{"taxonomy":"location","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/location?post=133946"},{"taxonomy":"article_type","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/article_type?post=133946"},{"taxonomy":"serie","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/serie?post=133946"},{"taxonomy":"archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/archives?post=133946"},{"taxonomy":"internal_archives","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/internal_archives?post=133946"},{"taxonomy":"reboot-archive","embeddable":true,"href":"https:\/\/ioplus.nl\/archive\/wp-json\/wp\/v2\/reboot-archive?post=133946"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}